In haar invloedrijke artikel Six Views of Embodied Cognition (2002) zet Margaret Wilson zes verschillende perspectieven op een rij die samen het groeiende veld van embodied cognition vormgeven. Ze daagt hiermee het klassieke idee uit dat cognitie zich voornamelijk ‘in het hoofd’ afspeelt, los van lichaam en omgeving. In plaats daarvan onderzoekt ze hoe denken voortkomt uit en afhankelijk is van onze lichamelijke ervaringen, motorische acties en de wereld om ons heen.

De zes visies die ze bespreekt, variëren van de rol van lichamelijke interactie in cognitieve processen tot de stelling dat ons brein en onze omgeving samenwerken als één systeem. Sommige benaderingen benadrukken hoe perceptie en actie elkaar direct beïnvloeden, zonder dat er ‘abstract denken’ tussen hoeft te komen. Andere leggen de nadruk op hoe we mentale representaties vormen op basis van sensorimotorische ervaringen.

Wilson is kritisch en analytisch: ze evalueert de sterktes én beperkingen van elk perspectief. Haar conclusie is genuanceerd. Niet alle ideeën onder de vlag van embodied cognition zijn even overtuigend of empirisch onderbouwd, maar samen vormen ze een krachtig alternatief voor de traditionele cognitiewetenschap. Ze benadrukt vooral het belang van verder onderzoek dat deze lichamelijke dimensies van denken serieus neemt.

Dit artikel nodigt uit tot heroverweging: wat als denken minder een ‘hoofdzaak’ is, en meer een dans tussen brein, lichaam en wereld? Wilsons overzicht is helder, prikkelend en vormt een uitstekend startpunt voor wie zich wil verdiepen in de belichaamde geest.